Kızım nerdesin?
Anneni hiç özleme olur mu?
Ben senin yerine de özlüyorum
Gün gelecek sarılacağız bir daha
Ondan sonra yok bize bir daha gam, keder, hüzün
Kızım nerdesin?
Sarılmaya doyamadığım
Kokusunu hatırlayamadığım
Rabbim yardım et
Azıcık dursam düşmekten korkarım
Rabbim yardım et
Rabbim yardım et
Ben neyim, nedenim, hiç birşeyi bilmeyenim
Rabbim yardım et
Kızıma gideyim
-Dila'nın annesi
-Dila'nın annesi
Anacığım inan şu an ben de nerde olduğumu bilmiyorum, cennetteyim diyorum sen daha cenneti görmedin diyorlar. Merak etme ben burada çok mutluyum ve senin kucağının sıcaklığı hala beni ısıtıyor. Burada kimler var bir bilsen hemen sende gelmek isterdin buraya.
ReplyDeleteGeçenlerde 7 tane çocuk gördüm, birbirleri ile oynuyorlardı sordum ne oldu diye, Eyüp Peygamberin çocuklarıymış evleri başlarına yıkılmış hepsi oracıkta can vermiş annesi ve babası onlarsız kalmışlar. Sordum o kadar ev canınızı acıtmadı mı diye. Yok biz bir şey hissetmedik dediler. Ama bir görsen şimdi annesi babası da yanlarında.
Sonrasında başka çocuklar da var burada bunlardan bir tanesi Kasım adında, iki yaşında iken vefat edip babası kendi elleri ile kabre koymuş. Hala 2 yaşında ben onu görünce Emin Efe’yi aklıma getiriyorum, benimde kardeşim seninle yaşıttı diyorum. Sonra Kasım bazı zamanlar daha bebek bir kardeşi ile aramıza katılıyor, biliyor musun anneciğim daha 4-5 aylık bir şey. Bazı zamanlar onu Hatice anamızın kucağında görüyorum, Kucağında Abdullah ve Kasım’ın elinden tutarak bize masallar anlatıyor. Sonra Aişe anamızın kucağında bir aslan parçası var adı peygamberlerin atası Hz. İbrahim’in ismi ile aynı, daha iki yaşında yok.
Anacığım anlayacağın burası çocuk parkı gibi, hiç sıkılmıyorum, oyunlar oynuyor seni özlediğim zaman kokunu burnumda duyabiliyor hala senin kucağını hissedebiliyorum. Bu arada sana bir şey söyleyeyim mi, bana okuduğun bir kitap vardı ya 365 günde peygamberimiz, orada okuduklarını sanki ben burada yaşıyorum. Onlar benim arkadaşım gibi burada, o yüzden bana şiirde sormuşsun ya kızım neredesin diye işte ben böyle bir yerdeyim. Bazı zamanlar burada bir heyecan bir toparlanma oluyor, Kasımın, Abdullah ve İbrahim’in babası geliyor evlatlarını görmeye, söylediklerine göre dünyada hala insanlar ondan medet bekliyormuş, yani biraz işi çok ama yine de geliyor bu 3 kuşu görmeye ve sevmeye. Anacığım o geldiğinde buralara nurlar doluyor yüzüne bakamıyorum, gözlerim kamaşıyor sen buraya gelince ben seni onunla tanıştıracağım. Diyorlar ki, o çeşmenin başına geçecek (buradaki çeşmenin ismi kevser çeşmesi, bir suyu var doyamazsın anacığım) sonra onu görenleri ve vefat ettikten sonra onu çok sevenleri bu çeşmenin başında bekleyecekmiş. Hani sen bana anlatırdın ya çok merhametlidir O diye gerçekten öyle anacığım O’nun sayesinde biz hiç korkmuyoruz, biraz birisi üzülse annesini özlese hemen geliveriyor yanımıza. Bu arada haberiniz olsun, sizin başınızdan da ayrılmıyor muş. Öyle diyorlar hala sizin içinizde geziyormuş, size zarar vermek isteyenler ile mücadele ediyormuş. Buradakiler size bazen çok üzülüp dua ediyorlar, ancak birde şunu söylüyorlar dünyadakiler O’nun Efendimizin yolundan ayrılmazlarsa hiç korkmasınlar O onları korur diyorlar.
Anacığım sana arkadaşlarımı saydım, daha niceleri var böyle. Efendimiz geldiğinde sanki bir ordu ile seferden geliyor, arkasında arkadaşları var ve onların çocukları da var burada ama çok az görüyorlar babalarını. Niye diye soruyorum Efendimizin kardeşleri varmış, ahir zamanda yaşıyorlarmış onları korumaktan geliyorlarmış. Bedir Ashabı var ki Efendimiz onları hep dünyada bırakıyormuş. En beni merak etme olur mu, benim rahatım burada çok iyi, Hasan Amcam ile Şeyma Teyzeme de çok selam söyle İsmail hep burada benimle, sürekli birlikte oyun oynuyoruz. Sizleri çok seven biricik kızınız...
Ne diyeyim, Allah ebeden sizden razi olsun. Her okuyusumda gozlerim doluyor, hem de huzurlu bir huzunle. Allah hepimize, tum cocuklarimiz, sevdiklerimiz, sevenlerimizle beraber cennette Dila'miza kavusmayi nasip etsin.
ReplyDeleteThis comment has been removed by a blog administrator.
ReplyDelete